“Bulutlardan düştüğü zaman başlar yağmurun ayrılığı
Çok ıslandım;
Göster bana maviyi..”
_______________________
Bir yol bulup omuzlarından öpüyorum şehrin
Gece karanlığının aynası sana bakıyor
Ben suya
Mavi iyidir
İyidir mavi
Ve saçlarındayken öpüyorum maviyi..
‘
Sonra Saçlarından yıldızları toparlıyorum, sokak lambalarından
Yalnızlık bir kere daha yürürlüğe giriyor
Her yer şehir kokuyor
Sen gidiyorsun
Bunalıyorum
Şehirler şiir kokuyor
Özlüyorum…
‘
Sonra
‘
Duruyorum biraz
‘
Bir fısıltı arşınlıyor sabahı
İncecik 70’liklerin içinden
‘
“Aşk gayrimeşrudur
Sarılabilirsek parmak uçlarımızla birbirimize
Meşrulaşır biraz da aşk”
‘
Ve sonunda
Geri dönemeyeceğimiz yerlerden seviyorum seni..
‘
Sonra;
Suya değerken her ikimiz de çamur oluyoruz biraz
Ve yok oluyoruz biraz yanılgılarımızda
Sararmış yapraklardan doğuyoruz biraz
Sapsarı yapraklarda yorgunuz da
Çünkü Âdem’le Havva gibi günahlarımızdan tutuyoruz hayatı
Yüzümüzde tüketilmiş bir coğrafyanın nefesi
Sanki ellerini tutsam bütün dünya turuncu olacak
Çünkü Baksam yüzüne belki maviliği arşınlayacak kuşlar
‘
Sahi bakabilir miyiz gözlerimize ve birbirimize
İkimizde ölmeden önce nedensiz?
Nasıl olsa çamuruz
Savruluruz rüzgârda
Güneşin parmak uçlarında sabahlarız tek heceyle
Turuncular misali
Zaman imkânsızlığımız olur
Alır bizi
Bu yüzden
‘
Hep turuncularla sev beni..
2014