Sonsuzluğa – 6 “Modern Çağlarda Sevmek”

Modern çağda sevmek suçtur dedi hâkim

Basitliğiyle kırarken sonbaharını

Çünkü Önyargılar hala ağlama duvarı

 _____________________________________

Sana lalelerle geliyorum akşamüstlerini kırarak

Dokunduğun yerlerimden ölmeye mahkûmum

Adını duvarlara yazdığım kirli bulutlardan şiirlerle geliyorum

Kızıl sonbaharım

Sessizliğine tutkunum şimdi

İşittiğim seslerin mahkûmuyum

Terk ettiğin aşklardan mütevellit

Sonbaharım biraz

Ve biraz da gri

Ama Şarkılar söylenebilir hala

Çünkü sağanak yağış başlamadı daha

Biliyorsun

Eğer dokunabilirse gözlerine şarkılar

Ve gözlerinden akıtabilirse şiirlerini kendi muhkem yalnızlığına

Sessizliklerin şad edildiği yerlerden

Sesine bir yıldız katabilmek için

Yürüyebilse kan kokulu sokaklarında

Haydi

Artık kaldırımların yalnızlığından bahset bana

Hasretliğinden bazı taşların

Duruluğundan

Yalnızlığından insanoğlunun

Ve

Her ne kadar göremeseler de birbirlerini

Ay ve güneşin aşkından bahset

Ve yahut

Yağmurların yağmadığı bir dünya düşle mesela

Ya da Şiirlerin olmadığı

Aşkın olmadığı bir hayat

Ben Kelimelerinden kurulmuş dünyada

Yalnızlıklarımı topluyorum sana

Sen düşle

Sesinle yıkadığın sonbaharı umut ederek hep

Ve

Biliyorsun

Sonunda

Bugün biraz kar yağdı biraz zulüm

Ve şarap tadında kısa bir hüzün

Gitmemelisin

Bunu da biliyorsun

Çünkü gözlerinden bahsediyor yağmur

Ama dur

Bekle

Ve

Tekrar tekrar bekle

Yahut

O gün parmak uçlarından tutup gözlerine şiir okuduğum günü bekle

Çünkü o gün

Avuçlarında tomurcuklanacak dünya

Sen bekle

Umutla

Sevgiyle

Arzuyla

Sesindeki ilkbaharla..


2014