Sonsuzluğa – 10 “Mecnun”

Zamanın rengi düşer saçlarına

Ağladıkça melekler yüreğinde

Ve göremediğin ufuklardan bir çığlık yükselir

Saçların gecenin karanlığı ve aydınlatır geceyi saçların

Ağlarken melekler su diplerinde..

‘

Yüzünden düşersem toprağa çağlayarak gelirim

Çünkü;

Sen çölsen ben mecnunum,

Sen vahaysan ben su,

Sen güneşsen ben ay kurak iklimlerde

Ve

Sen denizsen çağlayarak gelirim sana çağlar boyu

İçinde biriktirdiğin rüyalarından gelirim

‘

Hangi çağlardan geldin bu sıcak ülkeye

Ki bu kadar soğuk ayakların

Ve sen üşüyorsun

Biliyorum

Bu yüzden ben hep ılık kelimelerle konuşmayı tercih ediyorum

‘

Çağlar boyu uzuyor kelimeler sana doğru

Gece yarılarında melekler ağlıyor

‘

Ve Saat kaç geçiyorsa gece yarısını

O kadar şiir kokuyor sokaklar

‘

Ama biz ne yaparsak yapalım

Mutlaka sabah olacak

Yeter ki sen gel

Sabahları sıcak ülkelere şarkılar söyleyelim

Yollar mesafe ve zamanın durağanlığında sabahlayalım bir gece

Çünkü gece;

Uzunluğudur meleklerin biliyorsun,

Anlat bana çağlar boyu melekleri

Kesişinceye kadar ömrümüz

Atlamayalım şiirleri

Bir kez de Şiir yorgunluğunda sabahlayalım

‘

Düşerken bir damla saçlarından

Tutunarak bir uçurtmanın ipine

Kainatı dolaşalım..

‘

Sen ne kadar yalnızsan

Ben o kadar şiirim,

Ama

Sonbahar biraz yalnız geldi, affet

Bulutlarda öyle

Hadi kadeh tokuşturalım bulutlara

Şarkılar söyleyelim

Belki yağmur yağar ıslanırız

Ve ne kadar ıslanırsak

O kadar şiire bağlanırız

‘

Kainat çok karmaşık bugün

Şiirlerde öyle

Ve başucunda bir melek

‘

Seni ağlayarak seyretmekte..


2014