Sonsuzluğa – 10 “Mecnun”

Zamanın rengi düşer saçlarına

Ağladıkça melekler yüreğinde

Ve göremediğin ufuklardan bir çığlık yükselir

Saçların gecenin karanlığı ve aydınlatır geceyi saçların

Ağlarken melekler su diplerinde..

Yüzünden düşersem toprağa çağlayarak gelirim

Çünkü;

Sen çölsen ben mecnunum,

Sen vahaysan ben su,

Sen güneşsen ben ay kurak iklimlerde

Ve

Sen denizsen çağlayarak gelirim sana çağlar boyu

İçinde biriktirdiğin rüyalarından gelirim

Hangi çağlardan geldin bu sıcak ülkeye

Ki bu kadar soğuk ayakların

Ve sen üşüyorsun

Biliyorum

Bu yüzden ben hep ılık kelimelerle konuşmayı tercih ediyorum

Çağlar boyu uzuyor kelimeler sana doğru

Gece yarılarında melekler ağlıyor

Ve Saat kaç geçiyorsa gece yarısını

O kadar şiir kokuyor sokaklar

Ama biz ne yaparsak yapalım

Mutlaka sabah olacak

Yeter ki sen gel

Sabahları sıcak ülkelere şarkılar söyleyelim

Yollar mesafe ve zamanın durağanlığında sabahlayalım bir gece

Çünkü gece;

Uzunluğudur meleklerin biliyorsun,

Anlat bana çağlar boyu melekleri

Kesişinceye kadar ömrümüz

Atlamayalım şiirleri

Bir kez de Şiir yorgunluğunda sabahlayalım

Düşerken bir damla saçlarından

Tutunarak bir uçurtmanın ipine

Kainatı dolaşalım..

Sen ne kadar yalnızsan

Ben o kadar şiirim,

Ama

Sonbahar biraz yalnız geldi, affet

Bulutlarda öyle

Hadi kadeh tokuşturalım bulutlara

Şarkılar söyleyelim

Belki yağmur yağar ıslanırız

Ve ne kadar ıslanırsak

O kadar şiire bağlanırız

Kainat çok karmaşık bugün

Şiirlerde öyle

Ve başucunda bir melek

Seni ağlayarak seyretmekte..


2014