Nefes alabilmek için sonsuza uğurladığın umutlardan
İlkbahara yemin olsun..
‘
Sonsuzluk bir varsayımdır
Yakalayabilirsek umudu
Ve tüm sonsuzluklardan bir yıldız düşerse eğer saçlarına
Yüzün ilkokul bahçesi
Ellerin adsız
Gözlerin sonsuz olurdu.
‘
Çünkü
Ne kadar derin bakarsak birbirimize
O kadardır ömrümüz
Ve o kadar yaşar çiçekler
‘
Sesinle uzatıyorum hayatı
Umutsuz harfler devşirirken ölüm
Ve
Sensizliğin arkasında kalan sessizlik
Durağan bir zaman hali aldığında
Artık harfler hiç bir anlam ifade etmeyecek
Çünkü
Evrimleşen bir evren esrarıdır bu
Saygıdeğer ama yanıltıcı
Sana doğru gelen küçük bir fırtına
Küçük bir aşk kırıntısı..
‘
Ne olur yanlış anlama
Yabancısıyım bu şehrin ve mevsimin
Sadece Köhneleşen rüyalarımdan sana şiirler yazıyorum
Çünkü
Bilinmeyen bir şarkının Küçük bir parçası bu
Eşsiz bir sonbahar Küçük bir sessizlik
Sessiz bir nota
Sessizlikten çok yoruldum
‘
Artık sesini ver bana..
2014