Sonsuzluğa – 15 “Ellerini Ver Bana”

Ellerini ver bana

Gökyüzünü görmek istiyorum

Çünkü Sessizlik ne kadar can yakarsa

Bugün o kadar şiirim sana

Sessiz şehirlerden geliyorum

Yorgunum

Bu yüzden

Gözlerini ver bana

Adım düşse adından

Denizler ağlardı

Ve sen

Her harfinde ayrı bir güzel

Her bakışında ayrı bir gece olurdun

Gözlerin ufku delerdi sessizliğinde gecenin

Sen

Bana dokunan bir şiir olsan

Gülsen sessizce

Belki daha bir mavi olurdu her şey

Şiir olmak istiyorum sana

Sessizliğinde boğulmak

Şarkılar söylemek..

Gecenin anlamsız boşluğunu bir kadehe doldurup

Yok olmak birlikte..

Şiirde ölmek..

Tek bir heceyle….


2014